"Mój kręgosłup nie wytrzymywał już sprzątania" . Seniorzy coraz częściej sprzedają domy i przenoszą się do miast

Coraz więcej polskich seniorów rozważa sprzedaż domu i przeprowadzkę do większego miasta. Decyzję tę motywują zarówno względy zdrowotne, jak i rosnące koszty utrzymania nieruchomości. Dla części kluczowa okazuje się również bliskość rodziny. Helena i Anna opowiadają w rozmowie z Onetem, jak wyglądało podjęcie tej decyzji i jakie konsekwencje przyniosła zmiana miejsca zamieszkania. 

70-letnia Helena przez większość życia mieszkała w niewielkim mieście na południu Polski. Przeprowadzkę do Krakowa planowała od lat. — Ale zawsze albo to było troszeczkę za mało, albo ceny mieszkań gwałtownie rosły — podkreśla 70-letnia seniorka. — Jednak ostateczną decyzję podjęłam spontanicznie, pod wpływem pewnych zdarzeń politycznych — dodała. 

Nowe życie w mieście 

Głównym powodem zmiany była chęć bycia bliżej rodziny, która już mieszkała w Krakowie. Ważne były też kwestie praktyczne. — Starałam się utrzymać dom w dobrym stanie, ale to wszystko kosztowało — pieniądze, wysiłek, moją pracę. W pewnym momencie zaczęło to przekraczać moje możliwości, szczególnie fizyczne. Mój kręgosłup nie wytrzymywał już sprzątania, mycia ponad 30 okien czy prac w ogrodzie — opowiada. 

Dwa lata po przeprowadzce Helena zauważyła, że początki nie należą do łatwych. — W moim rodzinnym miasteczku wszystko miałam pod ręką. Tu kupienie czegoś czy załatwienie spraw zajmuje więcej czasu — przyznaje. 

Zaletą mieszkania w dużym mieście jest jednak łatwiejszy dostęp do lekarzy, bogata oferta kulturalna oraz infrastruktura, np. rozbudowane ścieżki rowerowe. Helena podkreśla, że nie żałuje decyzji o przeprowadzce, choć przyznaje, że wszystko ma swoje plusy i minusy. 

Sprzedaż domu? Anna i Andrzej wciąż się wahają 

Podobne dylematy mają Anna i Andrzej, którzy od ponad 25 lat mieszkają na wsi na wschodzie Polski. O przeprowadzce do Wrocławia zaczęli myśleć w 2019 r., gdy urodziła się ich wnuczka. — Ponadto chcieliśmy mieć blisko sklepy, restauracje czy ośrodek zdrowia. Mieszkając na wsi bez samochodu, jest naprawdę ciężko — opowiada Anna. 

Pod koniec 2019 r. pojawił się kupiec. — Dopiero wtedy poczułam wagę tej decyzji. Po wielu rozmowach z mężem zrezygnowaliśmy ze sprzedaży — mówi 66-latka. — Ktoś nad nami czuwał. Wkrótce wybuchła pandemia i wszyscy zamknęli się w swoich domach. Nie wyobrażam sobie tkwić w małym mieszkaniu bez ogrodu przez wiele tygodni — podsumowuje Anna. 

Więcej przeczytasz w Onecie: https://kobieta.onet.pl/senior/przeprowadzka-na-emeryturze-od-dluzszego-czasu-odkladalam-na-to-pieniadze/r7kc5fh