Wybitni artyści na szkolnej scenie. Muzyczna lekcja, której się nie zapomina

To nie był zwykły koncert. W Szkole Podstawowej nr 3 odbyło się spotkanie, które połączyło najwyższy poziom muzyczny z dialogiem z najmłodszymi. Na szkolnej scenie wystąpili znakomici artyści – skrzypaczka Anna Maria Staśkiewicz oraz wiolonczelista Marcel Markowski. Oboje należą do ścisłej czołówki polskich muzyków, współpracują z renomowanymi orkiestrami, koncertują w kraju i za granicą. Dla społeczności „trójki” ich obecność miała jednak jeszcze jeden wymiar – są rodzicami uczniów tej szkoły.

Od pierwszych minut było jasne, że to nie będzie klasyczny występ. Artyści postawili na formę dialogu. Zadawali pytania, z pozoru proste, ale w istocie trafiające w sedno:  „Czy gramy tylko dla przyjemności?”, „Czy to normalna praca?” „Co się dzieje, że instrument gra?”.

Dzieci odpowiadały bez skrępowania a koncert zamienił się w żywą lekcję o muzyce, pracy i pasji. Artyści tłumaczyli, że ich zawód rzadko mieści się w standardowych ramach, ale "daje im dużo radości”. 

Program koncertu był dynamiczny. Obok klasyki pojawiły się elementy, które natychmiast przyciągały uwagę młodych słuchaczy. Wybrzmiały utwory Bacha, Vivaldiego, Piazzolli i Elgara. Był także „ukłon w stronę miłości” oraz fragmenty, które dzieci kojarzyły z codzienności, czyli włoska tarantella znana z telewizyjnych reklam. Nie zabrakło też muzycznych zagadek i pytań o podstawy: „Mamy nutki – jak to czytać?”.

W pewnym momencie artyści zaproponowali wybór: zagrać utwór dobrze znany czy taki, którego jeszcze nie znają i wspólnie nie wykonywali. Reakcja uczniów była natychmiastowa i jednoznaczna: „Którego nie znacie!”

Za organizację wydarzenia odpowiadała nauczycielka Dorota Dąbkowska. To dzięki jej inicjatywie i zaangażowaniu udało się stworzyć koncert, który nie tylko prezentował wysoki poziom artystyczny, ale przede wszystkim miał wartość edukacyjną i wychowawczą.

Na zakończenie głos zabrał dyrektor szkoły Paweł Deluga. Przyznał, że skrzypce od zawsze robią na nim ogromne wrażenie i darzy ten instrument szczególnym sentymentem.

Chwilę później sala zareagowała spontanicznie. Dzieci wstały z miejsc i nagrodziły artystów długimi, głośnymi brawami.