Lekarz mówi po polsku na poziomie szkolnym. Samorząd lekarski alarmuje, że to za mało 

Lekarze posługujący się językiem polskim na poziomie szkolnym nie są w stanie zapewnić pacjentom odpowiedniego bezpieczeństwa – ostrzega Naczelna Rada Lekarska. Samorząd apeluje o pilne zmiany w przepisach oraz zaostrzenie wymagań dotyczących potwierdzania znajomości języka przez lekarzy i lekarzy dentystów. 

Jak zauważa Medonet, od początku 2024 r. Naczelna Rada Lekarska nie ustaje w wysiłkach, by zwrócić uwagę na zagrożenia wynikające z dopuszczenia do pracy lekarzy znających język polski jedynie na poziomie B1. Zdaniem Rady, taki poziom znajomości nie pozwala na rzetelne wykonywanie zawodu, w którym stawką jest zdrowie i życie pacjentów. Rada przekonuje, że obecne przepisy są niewystarczające i wymagają natychmiastowej korekty. 

Według stanowiska samorządu lekarskiego, poziom B1, wymagany obecnie przepisami, nie pozwala na skuteczną komunikację w gabinecie lekarskim. Rada podkreśla, że lekarz powinien posługiwać się językiem polskim przynajmniej na poziomie B2, co umożliwia swobodny udział w rozmowach i rozumienie specjalistycznych dyskusji związanych z wykonywaną profesją. 

Naczelna Rada Lekarska domaga się, aby jedynym honorowanym dokumentem potwierdzającym znajomość języka był certyfikat wydawany przez Państwową Komisję do Spraw Poświadczania Znajomości Języka Polskiego jako Obcego. Samorząd krytycznie odnosi się do uznawania polskiego obywatelstwa za wystarczający dowód znajomości języka, postulując usunięcie tej możliwości z obowiązujących przepisów. 

Rada zwraca uwagę, że obecnie obowiązujące regulacje, wynikające z art. 7 ust. 23 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty, przewidują możliwość uzyskania prawa wykonywania zawodu po przedstawieniu dokumentu potwierdzającego znajomość języka polskiego co najmniej na poziomie B1. Dodatkowo, na mocy przepisów ustawy z 15 maja 2024 r. o pomocy obywatelom Ukrainy, lekarze i lekarze dentyści, którzy wcześniej uzyskali prawo wykonywania zawodu, mają obowiązek przedłożenia stosownego dokumentu do 1 maja 2026 r., pod rygorem utraty uprawnień. 

Minister zdrowia, w ogłoszonym wykazie, wskazał dokumenty potwierdzające znajomość języka polskiego na poziomie B1 lub wyższym, w tym certyfikat wydany po pozytywnym zdaniu egzaminu z języka polskiego jako obcego oraz dokument potwierdzający nabycie obywatelstwa polskiego. 

Naczelna Rada Lekarska zgłasza jednak istotne zastrzeżenia do obecnych rozwiązań. Rada podkreśla, że minister zdrowia powinien jednoznacznie określić, iż właściwym dokumentem jest certyfikat wydawany przez Państwową Komisję ds. Poświadczania Znajomości Języka Polskiego jako Obcego. W praktyce bowiem, jak zauważa Rada, niektórzy lekarze przedkładają różnego rodzaju zaświadczenia wystawiane przez podmioty uprawnione do przeprowadzania egzaminów, co prowadzi do niejasności i ryzyka nieprzedstawienia wymaganego dokumentu w terminie. 

Kolejne zastrzeżenie dotyczy uznawania obywatelstwa polskiego jako dowodu znajomości języka. Naczelna Rada Lekarska uznaje to za nieuzasadnione, argumentując, że nabycie obywatelstwa nie jest równoznaczne z posiadaniem kompetencji językowych niezbędnych do wykonywania zawodu lekarza lub lekarza dentysty w Polsce. 

Rada podtrzymuje stanowisko, że poziom B1 oznacza jedynie umiejętność rozumienia prostych, standardowych wypowiedzi dotyczących codziennych sytuacji, szkoły czy pracy. Tymczasem, jak zaznacza, dopiero poziom B2 pozwala na swobodną komunikację zawodową i udział w rozmowach technicznych związanych ze specjalizacją medyczną. 

Lekarze są przekonani, że tylko dokumenty wymienione w pierwszych trzech punktach komunikatu ministra zdrowia, czyli te wymagane do uzyskania pełnego prawa wykonywania zawodu, powinny stanowić podstawę potwierdzenia znajomości języka polskiego przez osoby wykonujące zawód lekarza lub lekarza dentysty.